De praktijk van Miranda van der Vegt

Door Ingrid van Dijk

Op een kletsnatte dag in november heb ik een afspraak met schrijfcoach en trainer Miranda van der Vegt bij haar thuis in Doorn. In haar praktijk Schrijftuintje biedt ze inspiratie en ruimte om te schrijven over wat er echt toe doet. Samen met de deelnemers aan haar programma’s schrijft ze graag in de tuin, aan de keukentafel of lekker tegen een boom in het bos. ‘De natuur helpt je om je te verbinden met jezelf.’ Jammer dat de regen ons er vandaag van weerhoudt om even naar buiten te gaan en dat zelf te ervaren.

Miranda hield in haar jeugd al dagboeken bij, maar ze ontdekte pas echt de helende werking van schrijven vanaf het moment dat haar man in 2009 plotseling overleed. Ze was 34 jaar en bleef achter met een dochter van twee en een dochter van zes weken. ‘Een vriendin kwam langs en gaf me een schrijfboekje. Alles leek op dat moment zinloos, maar ik ben toch vrij snel gaan schrijven, het werd mijn levenslijn. Wat er in mijzelf gebeurde was overweldigend en groot. Door het in stukjes op papier te zetten, ontstond er iedere keer wat ruimte om de kinderen ergens vandaan te halen of een boodschap te doen.’ Schrijvend kreeg ze langzaam weer grond onder haar voeten.
Een paar jaar later ging ze, terwijl ze in een diep dal zat, op retraite. ‘Ik zat in een schrijvershutje bij een vrouw die me begeleidde met schrijfopdrachten. Iedere avond las ik haar mijn teksten voor terwijl zij alleen luisterde. Daar leerde ik dat ik verrast kan worden door mijn eigen woorden. Door de schrijfopdrachten werd mijn perspectief groter en werd er iets anders in me aangesproken. Ik ontdekte dat ik energie naar mezelf toe kan schrijven. Deze nieuwe inzichten werkten therapeutisch.’ Daar wilde ze meer van weten en ze schreef zich in voor een trainersopleiding creatief schrijven bij Christine de Vries. Met een lach: ‘Daar moest ik ineens met een oefengroepjes aan de slag terwijl ik liever de verdieping in ging door zelf te schrijven.’ De oefengroepjes kwamen er toch, met vrouwen uit de buurt. ‘Dat was fantastisch. Daarna ben ik met andere jonge weduwen gaan schrijven, wat magisch is. Ik ben daar eigenlijk niet meer mee gestopt.’

Meer informatie: www.schrijftuintje.nl

Lees het gehele artikel vanaf pagina 28 in het VNIG 2/2026.