Borstkanker volgens de traditionele Chinese geneeskunde

Borstkanker: een ziekte van zowel lichaam als geest. Binnen de traditionele Chinese geneeskunde (TCG) wordt kanker in het algemeen gezien als een onbalans tussen yin en yang, en ook als een onbalans in de cyclus van de Vijf elementen (Hout, Vuur, Aarde, Metaal en Water), inclusief gekoppelde meridianen en bijbehorende organen, emoties en overige kenmerken. Volgens de oude geschriften van de Gele Keizer (2698 tot 2599 v.Chr.), de Huang Di Nei Jing, ligt de oorzaak van kanker in de combinatie van externe pathogene factoren, omgevingsfactoren, emotionele disbalans en verkeerde voeding. Tot op heden vormt dit gedachtegoed de basis van de TCG-visie op kanker.

Verwijzingen naar gezwellen in de borst vinden we terug in klassieke teksten uit de Song, Yuan en Ming dynasties (960 tot 1644 n.Chr.) zoals de Chuang Yang Jing Yan Quan (boek over behandeling en onderzoek van zweren) en de Fu Ren Da Quan Liang Fang (boek over vrouwenziekten), waarin gesproken wordt over Rǔshíyōng (afgekort Rǔshí) of Rǔyán. Deze namen zijn veelzeggend: de term rǔ verwijst naar de vrouwelijke borst, lactatie of melkproductie en in bredere zin naar het borstweefsel als functioneel en energetisch gebied. De term yōng staat voor ontsteking of karbonkel. En zowel de benaming shí als yán betekenen rots of steen, wat duidt op de harde, diepe, moeilijk te verplaatsen aard van de tumor. Het werd in die tijd als één van de vier ‘onbehandelbare ziekten’ benoemd. Want hoewel de wijsheren van het oude China geen concept van kanker hadden zoals wij dat nu kennen, was men zich wel bewust van bepaalde hardnekkige knobbels die moeilijk te behandelen waren en konden leiden tot de dood.

Lees het gehele artikel in VNIG 1/26 vanaf pagina 20.