Leefstijl in de zorg
Door Armelle Demmers
In een van de webinars van RBCZ eind vorig jaar sprak kinderneuroloog dr. Els Peeters over hoe lastig het is om complementaire zorg in een ziekenhuis geaccepteerd te krijgen. Zij ziet echter kansen voor meer samenwerking door het gebruik van het leefstijlroer. Het werken met leefstijl wint namelijk steeds meer aan terrein in de zorg. En inderdaad: wie het roer ziet, ziet de raakvlakken met de complementaire zorg. Maar er zijn ook verschillen. Wat zijn de kansen en belemmeringen van het integreren van leefstijl in de behandeling van complementair therapeuten?
In het Integraal Zorgakkoord van 2025 is leefstijl een integraal onderdeel van de zorg geworden. De Coalitie Leefstijl in de Zorg richt zich op de implementatie van leefstijl in de gezondheidzorg, in samenwerking met patiënten en gezondheidsprofessionals. Deze coalitie wordt gecoördineerd door de Nederlandse Organisatie voor Toegepast Natuurwetenschappelijk Onderzoek (TNO) en wordt inhoudelijk georganiseerd door de Patiëntenfederatie Nederland, de Nederlandse Federatie van Universitair Medische Centra (NFU) en de Vereniging Arts & Leefstijl. Er is inmiddels een breed draagvlak en de ontwikkeling bevindt zich in een versnellingsfase. Ondanks deze ontwikkeling hebben leefstijlinterventies nog geen vaste plek in de zorg, terwijl gegevens aantonen dat bijna 80 procent van de chronische aandoeningen voorkomen kan worden door optimale leefstijlgewoonten en dat 63 procent van de sterfgevallen het gevolg is van chronische ziekten, veroorzaakt door ongezonde leefstijlgewoonten.[1]
Er is een groeiende behoefte onder de bevolking aan leefstijlinterventies en ook aan complementaire behandelingen die het welzijn ondersteunen, symptomen verbeteren en bijwerkingen van reguliere behandelingen beheersen. Dit biedt kansen voor samenwerking tussen reguliere en complementaire zorgverleners.
Dezelfde taal spreken
Voor een goede samenwerking is het belangrijk om dezelfde taal te spreken. Hoenders en zijn collega’s geven aan wat verstaan wordt onder leefstijlgeneeskunde, traditionele geneeskunde, complementaire en integratieve geneeskunde.[2]
Lees het gehele artikel vanaf pagina 42 in het VNIG 2/2026.
Bronvermelding:
- Chevinsky, J., Chirumamilla, S., Caswell, S., Nyoni, L. M., & Studer, K. (2024). Clinical Preventive Medicine, Integrative Medicine, and Lifestyle Medicine: Current State and Future Opportunities in the Development of Emerging Clinical Areas. In: AJPM Focus, 3(1).
- Hoenders, R., Ghelman, R., Portella, C., Simmons, S., Locke, A., Cramer, H., Gallego-Perez, D., & Jong, M. (2024). A review of the WHO strategy on traditional, complementary, and integrative medicine from the perspective of academic consortia for integrative medicine and health. In: Frontiers in Medicine, 11.
- Academic Consortium for Integrative Medicine & Health. Geraadpleegd op 7 januari 2026, van imconsortium.org.
- Sprengel, M. L., Teo, L., Allen, S., IJssennagger, N., Hammerschlag, R., Dyer, N. L., & Crawford, C. (2025). Biofield Therapies Clinical Research Landscape: A Scoping Review and Interactive Evidence Map. J Integr Complement Med., 31(5): p. 406-430.
- Jeroen Bosch Ziekenhuis. (2025, 23 mei). Leefstijl en Complementaire Zorg. Geraadpleegd op 7 januari 2026, van www.jeroenboschziekenhuis.nl/afdelingen/oncologisch-centrum/kanker-oncologie/leefstijl-en-complementaire-zorg/pdf
- ION Nijmegen. (2024). Fysiek. Geraadpleegd op 7 januari 2026, van www.ion-nijmegen.nl/fysiek/
VNIG
Verzameling van artikelen van schrijvers die op niet-regelmatige basis voor ons schrijven.
