Massage- en psychotherapie ontmoeten elkaar

Door Sanderijn Hubertse en Marcel van Dam

Als zorgprofessionals zijn we globaal op de hoogte van de beroepen die zich in ons werkveld bevinden. Toch zijn we vaak niet bekend met de exacte inhoud van het vak en hoe we elkaar kunnen vinden. Kennis hierover kan zorgen dat verschillende vakgroepen elkaar kunnen versterken door zinvolle samenwerking en doorverwijzing. Zo ontvangt de zorgvrager meer passende zorg. Marcel van Dam en Sanderijn Hubertse kennen elkaar van vroeger, komen elkaar na jaren weer tegen, ontdekken dat ze beide zorgprofessionals zijn en besluiten elkaar te interviewen. We ontdekken dat oprechte nieuwsgierigheid naar elkaars vak loont en overeenkomsten verrassend kunnen zijn.

Sanderijn: Vaak heb ik een beeld bij een beroep en ga ik ervan uit dat ik wel snap wat de ander doet. Als ik me nieuwsgierig opstel, dan merk ik dat ik niet kan uitleggen wat een psychotherapeut doet. Hoe zag jouw opleidingstraject eruit?
Marcel: Net als jij werkte ik eerder als hbo-pedagoog. Ik heb toen een jaar in Amerika gewerkt als groepswerker. Daar ben ik geïnspireerd geraakt door het werk van de therapeuten. Dat vond ik een mooie baan, waarin er ruimte is om de diepte in te gaan met cliënten. Ik wist dat ik behandelaar wilde worden en ben daarom psychologie gaan studeren.
Een startend psycholoog mag alleen onder supervisie cliënten zien. Om zelfstandig behandelaar te worden is een post-masteropleiding nodig. Je hebt dan de keuze uit de opleiding tot gezondheidszorgpsycholoog (GZ) of tot psychotherapeut (PT). Overigens gaat de beroepenstructuur en het opleidingsstelsel binnenkort op de schop. Zoals het er nu uitziet zal vanaf 2025 de basisopleiding langer worden en wordt gz-psycholoog het basisberoep.¹
Het specialisme van de psychotherapeut is persoonlijkheidsproblematiek. Hierbij staat niet het verhelpen van klachten centraal, maar de bewustwording van waar het steeds weer misgaat. Dat vind ik eindeloos boeiend. Wat maakt dat iemand niet met zichzelf door een deur kan? Ik zie mensen die steeds weer in dezelfde ellende belanden, van binnen en in relaties, waar ze enorm onder lijden.
In de psychoanalytische psychotherapie zien we dit als het gevolg van innerlijke conflicten, die mensen proberen op te lossen met behulp van onbewuste afweerstrategieën, die hun oorsprong hebben in de ontwikkelingsgeschiedenis.

Lees het gehele artikel vanaf pagina 44 in het VNIG 5/23.