Voetreflex bij prikkelbaredarmsyndroom

Door Yoeke Nagel

Prikkelbaredarmsyndroom (PDS) is een diagnose die betekent dat er geen structureel biochemisch of medisch probleem is gevonden dat de recidiverende buikpijn verklaart. Om tot een diagnose te komen, wordt gebruikgemaakt van de zogenaamde Rome-criteria.¹ Zo moet er buikpijn zijn gedurende drie maanden en sprake zijn van een wisselend ontlastingspatroon. Alle anatomisch mogelijke oorzaken van buikklachten zijn door onderzoek uitgesloten. En bovendien heeft onderzoek van bloed en ontlasting naar lactose-intolerantie, intolerantie voor suikers, darmontstekingen, parasieten en coeliakie niets opgeleverd. ‘De diagnose PDS is daarmee eigenlijk diagnose bij uitsluiting’, zegt voetreflexPlus-therapeut Marike te Lintelo.

Bij ongeveer 90 procent van de kinderen met buikpijn tussen de 4 en 18 jaar wordt geen organische oorzaak gevonden en is er sprake van ‘functionele buikpijn’: de buikpijn is weliswaar ‘in functie’, maar kan niet verklaard kan worden uit onderliggende weefselbeschadiging, somatische aandoeningen, metabole of anatomische afwijkingen. ‘Je zou de vraag kunnen stellen of de buikpijn zelf een functie heeft’, stelt Marike. ‘Zo zou recidiverende buikpijn een signaalfunctie kunnen hebben die aangeeft dat er onverwerkte stress is, dat er prestatiedruk of trauma is waar het kind niet mee om kan gaan.’ In 50 procent van de gevallen van functionele buikpijn wordt PDS gesignaleerd. Dat wil niet zeggen dat in de andere gevallen PDS kan worden uitgesloten. De klachten zijn vaak hetzelfde. Factoren als voeding, stress, hormonale veranderingen en gebrek aan beweging kunnen de buikpijnklachten verergeren.

PDS is vaak zo complex dat het niet is op te lossen met een enkele aanpak. In twaalf Nederlandse ziekenhuizen draaide tussen 2012 en 2015 het Reduce PDS pilot project. Een team van zorgverleners, waaronder kinderartsen, MDL-artsen en gespecialiseerde PDS-hypnotherapeuten bood tien behandelmethodes aan waaruit de patiënt met PDS kon kiezen. Zo konden veel methodes worden onderzocht op effectiviteit: hypnotherapie, iberogast, pepermuntolie om de spijsvertering te reguleren, acupunctuur, diëten en medicijngebruik. De bevindingen waren positief en de Reduce PDS-behandelmethode is sindsdien op MDL-afdelingen van meer dan tien Nederlandse ziekenhuizen geïmplementeerd. Marike: ‘Het programma Reduce PDS illustreert echter tegelijkertijd hoe moeilijk het is – ook voor de artsen – om iets te betekenen voor patiënten en dat het lastig is de juiste behandeling te vinden.’

Lees het gehele artikel vanaf pagina 48 in het VNIG 4/22.