VNIG 3/2026

Het accent van deze editie ligt op ‘Vitale ouderdom‘, met onder andere een mooi artikel van Peter Van Herck over ‘Ayurvedische visie op veroudering en ouderdom’.

Voorwoord: Oud mogen worden

Vitaal oud worden is een groet goed. Oud worden an sich al.
We kennen allemaal mensen die dit niet mee mochten maken; ouders, geliefden, broers of zussen, kinderen of vrienden, die veel te vroeg stierven. Het verdriet en gemis dat zulke verliezen achterlaten, tekent ons leven en verandert wie we zijn.

Soms is dat verdriet zo groot, of zo vers, dat er geen ruimte is om erbij stil te staan. Doorgaan is dan de enige optie. Maar al dat doorgaan laat sporen na. In een ouder lichaam wordt veel gedragen: rampspoed en geluk, verlies en frustratie, onmacht en veerkracht. Wat het leven ons heeft gebracht, nestelt zich in het lichaam, in het bindweefsel – in de fascia in het bijzonder -, in reflexgebieden. Trauma, bewust of onbewust, klampt zich daar vast.

Juist daarom is echte aandacht voor het oudere lichaam zo wezenlijk in holistisch werk. Niet het lichaam bevechten of corrigeren, maar luisteren naar wat het laat zien. Het lichaam manifesteert signalen. Symptomen zijn geen vijanden, maar boodschappers. Ze dragen informatie over wat heling nodig heeft.
Vanuit die blik werken vraagt bescheidenheid en ontzag: het besef dat het lichaam al die jaren zijn werk heeft gedaan, en dat blijft doen. Symptomen lezen vanuit nieuwsgierigheid, in plaats van angst. Het ouder worden beschouwen met dankbaarheid voor wat het lichaam heeft gedragen en doorstaan. Het lichaam als wijze gids in het ouder worden. Dat zou pas gezond zijn.

Fleur Kortekaas